

Няхай паспрабуюць нас перамагчы
татава пахаванне выглядала б так, як мусіць выглядаць развітанне з паэтам. Прыехалі б сябры, прыехалі б літаратары, чыталі б ягоныя і свае вершы, былі б адпаведныя словы і адпаведныя вянкі — тата наш чалавек вясковы, для яго, як і для мяне, напрыклад, рытуал мае значэнне.Стаяла ўчора ў рытуальнай краме і пакутна думала, што ж мне зрабіць з адпаведным вянком, на якім быў бы надпіс «Ад Саюза беларускіх пісьменнікаў».
Саюз якраз учора зліквідавалі, на пахаванне мы людзей пазваць не маглі, але тату было б важна, я ведаю.І тады я раптам падумала: эй. Дык а я сама? А Павел? Мы ж і ёсць — беларускія пісьменнікі.
І мы ж — бацька, я, брат — таксама саюз. І нас не ліквідуеш.Выдыхнула — і замовіла: «Паэту і перакладчыку Кастусю Севярынцу ад Саюза
. Читать на charter97.org