«Придется ради народца еще помучиться, поуправлять им, неразумным»

Фото: president.gov.by

Собрали реакцию на послание Лукашенко. Напомним, во время обращения к народу и парламенту правитель задал «три вопроса своему народу» (а чуть позже еще один). Впрочем, у белорусов также появились вопросы к Александру Лукашенко.«Салідарнсць» собрала мнения и некоторые наблюдения о послании Лукашенко. Журналист Дмитрий Мицкевич обратил внимание, что игуменья Гавриила во время всего многочасового послания просидела в меховой шапке: — Вось што значыць — цвёрда абраць шлях пакутніцтва за веру ў святы лукашэнкаўскі рэжым! — иронизирует журналист.Виталий Цыганков, журналист: — Галоўным за гэтыя тры гадзіны сьпіча (малавата нешта. Раней па 6-7 гадзінаў бывала) было, на маю думку, наступнае. Лукашэнка выканаў любімую оперную партыю на тэму «я даўно наеўся ўладай, хацеў сысьці, але абставіны...»

«Но слава богу, что я не ушел от последних выборов (аплодисменты в зале — Прим. ред). Это не моя заслуга, Кочановой заслуга. Когда мы собрались я говорю: ребят, пора и честь знать. Сколько можно? Я просто хочу спокойно пожить. Я ведь не видел жизнь». Александр Лукашенко

Але ўгаварылі застацца, пайсьці на выбары. І ён задае пытаньне аўдыторыі – «а вось уявіце, што было б, калі б я не пайшоў?» Ну ясна, што – развал краіны, хаос і вайна. Таму – «абставіны прымусілі». І тут ён пераходзіць на будучыню і кажа прыблізна такое – калі ўсё будзе нармальна і спакойна, то, канешне, пайду адпачываць, пакіну краіну ў надзейныя рукі. Але калі будзе неспакойна — то вазьму кулямёт і ў першыя шэрагі. Вось тут усе і становіцца зразумелым. Бо вакол Беларусі заўсёды ж неспакойна. Заўсёды паўсюль ворагі, зьнешнія і ўнутраныя, НАТО яўна не жадае распускацца, суседзі зубы точаць. Так што пакуль не наступіць самай-самай канчатковай

Читать на udf.by