
«Дзед мяне любіў бясконца, усёабдымна. Гэта быў мой лепшы сябра»
Станiслава Шушкевiча Стася Гліннік ў «Фэйсбуку».Дзед ніколі не размаўляў па тэлефоне больш за хвіліну. «Ребенок, ну ты как? Не болеешь? Ну и я, все нормально. Ну пока, ты там смотри, ты же у меня умная».
Але тэлефанаваў дзед адсюль, з каждай кропкі свету.Горка ад таго, што апошні раз мы бачыліся ў 2019 годзе. Я прыехала дамоў на Раство, і мы зноў спявалі песні, якія называлі «блатнымі». Насамрэч, да «блатных» гэтым песням далёка, але ж у маіх інтэлігентных родных гэтыя смешныя, савецкія песні выклікалі нейкае пачуцце хуліганства.
Увогуле, дзед быў хуліганам. Мама распавядае, што пасля 8 снежня 1991, калі ёй з Владывастоку тэлефанавала мая бабуля, якая жыла там на той момант ужо амаль 20 год, бабуля адразу сказала «А я сразу поняла, чей это почерк! Кто такое натворил!».У 2020 мы не сустрэліся, дзед прытрымліваўся карантыну. А пасля я атрымала крымінальны артыкул.
Читать на charter97.org
