

Внучка Якуба Коласа рассказала о том, как семья пережила войну
В Год исторической памяти в нашем эфире непридуманные истории тех, кто сражался с захватчиками и приближал День Победы – на фронте и в тылу. Великая Отечественная война коснулась каждой белорусской семьи. Сохранить и укрепить связь поколений – в этом миссия совместного проекта ОНТ, Министерства информации, а также Минтруда и соцзащиты.
Ведь народ, не знающий своего прошлого, не имеет будущего. «Ачысцім долы, нівы, ад прагнай саранчы!» – весной 1942-го призывал Якуб Колас. И сыновья песняра не сидели, сложа руки.
Судьба троих «коласков» сложилась по-разному. Теперь об их подвигах потомки говорят. Отец Веры Мицкевич – Даниил – родился в 1914.
Тоже не мирное время.Александр Матяс, корреспондент: «Тата, раскажы пра вайну» – было такое? Вера Мицкевич, внучка Якуба Коласа: Гэта былі аповеды наогул пра сям’ю Коласа пад час вайны. Першы дзень Вялікай Айчыннай, 22 чэрвеня, званок Коласу з рэдакцыі газеты "Звязда". Ён адразу піша верш "Шалёнага пса на ланцуг".
Што цікава, праз дзень, 24 чэрвеня, гэты верш быў апублікаваны ва ўсесаюзнай газеце “Правда” без перакладу, на беларускай мове.Александр Матяс: Гэта, напэўна, адзіны такі выпадак… Вера Мицкевич, внучка Якуба Коласа: Так! Александр Матяс: Калі пачаласа Вялікая Айчынная, Данілу Міцкевічу ішоў 27 год…Вера Мицкевич, внучка Якуба Коласа: Тое, што ён не пайшоў менавіта на фронт, існавала бронь. З чым гэта было звязана. Даніла Канстанцінавіч, яшчэ да вайны, скончыў БДУ, хімфак.
Быў адным з лепшых вучняў. Калі апынуліся ў Ташкенце, то пайшоў працаваць у Сярэднеазіяцкі універсітэт, лабараторыя арганічнай хіміі. Там наладзілі вытворчасць неабходных хімічных прадуктаў і для арміі, і для насельніцтва.
Читать на ont.by
