«Весь город будет бело-красно-белым. И салют в 23.34»

ex-press.by спросил у белорусов, как они проведут этот день.Вікторыя:— Я збіраюся на марш ў Славакiі. Гэтая магчымасць толькі ў беларусаў за мяжой і засталася. Таму іду за сябе і ўсіх сваіх сяброў, што засталіся ў Беларусі.

Апошнія часы адбываецца столькі несправядлівасці да беларусаў.Еўрапейскія краіны хутка забылі наш пратэст і ставяць звычайных беларусаў у адзін шэраг з рэжымамі Лукашэнкі і Пуціна, якія адказны за распачатак вайны. Трэба нагадваць усяму свету аб тым, што мы ёсць, мы супраць рэжымаў, супраць вайны!Вольга:— Збiраюся на мітынг ў Кракаве. Шчыра кажучы, калі я прыйшла на мітынг у мінулым годзе, я адчувала сябе не ў сваёй талерцы, бо гэта так дзіўна — стаяць у цэнтры польскага горада і крычаць «Жыве Беларусь» палякам, якія сідзяць у кавярнi побач.

Але думаю, што хаджу, таму што гэта мая сувязь з любімай краінай і ўвасабленне маёй надзеі, што я яшчэ вярнуся.Елена:— Зараз жыву ў Малдове. На мой погляд, абавязкова трэба нагадваць пра сябе замежкнікам, гэта таксама ціск на іх палітыкаў. Iншая прычына: гэтыя акцыі спрыяюць аб'яднанню, каб беларусы трымаліся разам, бачылі адно аднаго, гуртаваліся, нагадвалі, навошта і чаму мы тут.Што тычыцца мясцовых палітыкаў.

Так, сваімі акцыямі мы можам вызываць раздражненне ў некаторых «несазнацельных» мясцовых. Тады іх не вельмі разумныя палітыкі могуць прымаць нейкія захады, рашэнні, законы, каб абцяжарыць жыццё беларускіх палітуцекачоў у сваёй краіне, — каб нам стала там няўтульна, і мы з'ехалі. А разумныя палітыкі прымаюць захады, каб дапамагчы сітуацыі ў Беларусі змяніцца, і каб мы нарэшце змаглі з'ехаць з іх краіны і паехаць дамоў.Евгений:— Я живу в Грузии.

И я за акции и марши. Я очень хочу пойти, и у меня нет вопросов, нужно или нет проводить. Конечно, нужно, вопрос в