Гісторыя беларускага ветэрана, які выратаваў 300 дзяцей і выжыў на перадавой Сталінграда
Аляксандр Корсак жыў у ціхім зялёным раёне побач з метро «Усход». Прачынаўся рана, а ў сонечны дзень любіў пасядзець ля вакна.
Калі сонца хавалася за дахамі суседніх дамоў, дзядуля тупаў на кухню i гатаваў сняданак. У вокны зазіралі бярозы, іх Аляксандр Якаўлевіч пасадзіў 40 гадоў таму.
Паснедаўшы, ён выходзіў з дому і клыпаў да метро. «Дзівак стары, і чаго яму не сядзіцца?» — думаў, імкліва пралятаючы, горад.
Гораду ж няўцям, што гэты стары — дзядуля-Перамога.У 2014-м, калі быў надрукаваны гэты тэкст, Аляксандру Корсаку, плыўцу, марафонцу, чэмпіёну і франтавіку, споўнілася 92 гады. У 2016-м пасля цяжкай хваробы адзін з апошніх «сапраўдных» ветэранаў пайшоў з жыцця.
Читать на charter97.org

