Гісторыя ордэну Virtuti Militari: ад Тадэвуша Касцюшкі да Дуайта Эйзенхаўэра

Станіславам Аўгустам Панятоўскім 22 чэрвеня 1792 году падчас змаганьня за само існаваньне Рэчы Паспалітай. Адвечны вораг — Расея — імкнулася зьнішчыць нашую радзіму, піша «Новы час».Ордэн служыў маяком надзеі і адвагі, калі нацыя змагалася за захаваньне свайго суверэнітэту супраць варожых сілаў.

Узнагароды ўручаліся тым, хто праявіў выключную мужнасьць перад абліччам ворага.Першапачаткова прызначаны для ўшанаваньня афіцэраў і жаўнераў Рэчы Паспалітай за іх адвагу, ён хутка перарос у знак адрозьненьня ня толькі за асаблівую доблесьць, але таксама за лідэрства і тактычную дальнабачнасьць.Спачатку ордэн быў створаны толькі ў двух клясах, але ў хуткім часе ён ператварыўся ў сыстэму з пяці клясаў адрозьненьня: Вялікі крыж, Камандорскі крыж, Рыцарскі крыж, Залаты крыж і Срэбны крыж. Розныя катэгорыі дазволілі атрымаць больш шырокі дыяпазон прызнаньня, гарантуючы, што ні адзін акт адвагі, ахвярнасьці або лідэрства не застанецца незаўважаным.У рапарце Станіславу Аўгусту Панятоўскаму пасьля пераможнай бітвы пад Зяленцамі 18 чэрвеня 1792 году кіраўнік арміі князь Юзэф Панятоўскі, брат вялікага князя і караля, запатрабаваў хуткага ўвядзеньня новага ваеннага ордэну.Кіраўнік дзяржавы на гэта неўзабаве адгукнуўся:«Калі дазваляе час і абставіны, я засноўваю афіцыйны інстытут ваеннага ордэну.

Зараз, зь вялікай сьпешкай, я дасылаю вам 20 залатых мэдалёў, пазначаных дэвізам Virtuti Militari, для найбольш адважных афіцэраў, якія вызначыліся ў апошніх бітвах кампаніі. У далучаным сьпісе пазначана 16 асобаў, але паколькі можа здарыцца, што ёсьць яшчэ некалькі, якія ўжо заслугоўваюць гэтага знаку, я дадаю яшчэ 4 мэдалі для тых, чые імёны вы мне пакажаце.Таксама дасылаю вам 40 срэбраных мэдалёў для ніжэйшых афіцэраў і простых жаўнераў, імёны