11 сакавіка – 100 гадоў са дня нараджэння беларускага савецкага пісьменніка Міколы Гамолкі

“Я ЛЮБЛЮ ЦЯБЕ, ПАЛЕССЕ…”

                                                    Я люблю цябе, Палессе…

                                                    І паклон кладу табе,

                                                   Чалавек тут ходзіць з песняй

                                                   І не ходзіць у журбе.

                                                   Па-над Прыпяццю палеткі

                                                  Б’юць прыбоем збажыны.

                                                 Як змяніўся і палепшаў

                                                Лес палескай старыны!

11 сакавіка – 100 гадоў са дня нараджэння беларускага савецкага пісьменніка Міколы Гамолкі

Апошнім часам у мяне нярэдка пытаюць: як жа навучыць цяперашніх дзяцей, сённяшняе маладое пакаленне, якое “засела” ў інтэрнэтнай мутнай прасторы, сапраўднаму патрыятызму, любові да бацькоўскай зямлі, і галоўнае — думаць і дбаць аб будучыні сваёй краіны? Я шчыра адказваю: у гэтым самым найлепшым чынам можа дапамагчы добрая мастацкая кніга. Прымушайце, прывучайце, прымушайе дзяцей чытаць! І раю: спытайце ў бібліятэцы, напрыклад, творы майго земляка, паэта, празаіка, драматурга, перакладчыка Міколы Гамолкі — гэта сапраўдная школа патрыятызму. На жаль, крыху намі забытая…

З адной зямлі

У пяці-шасцігадовым узросце, так сталася, я ведаў пра вёску Найда, што непадалёк ад Жыткавічаў, мабыць, крыху больш, чым нават пра сваю родную. Хоць і раздзялялі іх лясы густыя, тваністыя балоты – кіламетраў сорак, калі прамаваць, паміж імі. І гэта невыпадкова…

У пачатку вайны фашысцкія нелюдзі спалілі ў маіх родных Вятчынах хаціны і, у чым выскачылі з хаты, старых, жанчын і дзяцей пад дулам аўтаматаў пагналі